“San Sebastian Sivas tatlısı mı” hakkında araştırma yapanlar için hazırlanan bu içerikte önemli noktalara değineceğiz.
Sivas’ın En Ünlü Şeyi Nedir? İzmir’den Bakınca Hayatın “Büyük Sürprizi”
İzmir’de büyümüş bir insan olarak şunu çok net söyleyebilirim: Deniz, güneş, gevrek ve “yaşamak güzel şey be kardeşim” hissi insanın içine işliyor. Sonra bir gün biri çıkıp “Sivas’ın en ünlü şeyi nedir?” diye soruyor ve beynin bir anda mavi ekran veriyor.
Çünkü İzmir’de en büyük sorun “Bugün Alsancak mı Karşıyaka mı?” iken, Sivas tarafında işler biraz daha… epik.
İlk duyduğumda ben de şöyle olmuştum:
— “Sivas mı? Orada ne var ki?”
— İç ses: “Bu cümleyi kurduğun için hayat sana biraz ders verecek.”
Ve gerçekten verdi.
Sivas’ın En Ünlü Şeyi Nedir? sorusuna ilk refleks: “Köpek mi vardı orada?”
Şimdi dürüst olalım. Türkiye’de çoğu insanın zihninde Sivas denince ilk beliren şey: Kangal köpeği.
Ben de ilk öğrendiğimde şöyle düşündüm:
“Tamam dedim, İzmir’de martılar var, Sivas’ta köpekler efsane level.”
Ama sonra öğrendim ki bu köpek meselesi sadece “sevimli bir hayvan” değil, resmen doğanın CEO’su.
Kangal köpeği öyle bir şey ki, Netflix belgeseli çeksen “Guardians of Anatolia” diye yayınlanır.
Arkadaş ortamında anlattım:
— “Sivas’ın köpeği var ya…”
— Arkadaş: “Bizim sokaktaki Golden Retriever mı?”
— Ben: “Kardeşim o köpek değil, o stratejik güvenlik sistemi.”
İç ses: “Bunu abartıyor olabilir misin?”
Ben: “Hayır, yeterince abartmadın.”
Kangal: Sessiz, sakin ve ‘yaklaşma’ enerjisi
Kangal köpeğini düşündüğümde aklıma İzmir sahilinde gördüğüm küçük köpekler geliyor. Onlar “gel sev beni” derken, Kangal sanki şunu diyor:
“Gelirsen önce CV’ni inceleyeceğim.”
Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? sorusuna akademik cevap vermek gerekirse liste uzar ama Kangal’ın yeri ayrı. Çünkü o sadece bir hayvan değil, bir “durum bildirimi”.
Sivas Kebabı: Etin ciddiye alındığı şehir
İzmir’de yemek kültürü biraz daha “rahat”: boyoz, kumru, midye… Her şey sokakta, hızlı ve pratik.
Sivas’a gittiğinde ise olay değişiyor.
Sivas kebabı geliyor ve masaya koyulduğu an ortam ciddileşiyor.
Garson tabağı bırakırken göz teması kuruyor:
— “Bunu hafife alma.”
Ben ilk yediğimde iç sesim şöyleydi:
“Bu et değil… bu bir açıklama.”
Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? diye soran birine eğer açsanız vereceğiniz cevap %70 ihtimalle “Sivas kebabı” olur. %30 ise “bir dakika daha getir bakayım.”
İzmirli biri için Sivas kebabı deneyimi
İlk lokmada yaşananlar:
— Damak: “Bu ciddi.”
— Mide: “Biz buna hazır değildik.”
— Beyin: “Ama çok güzel…”
Yan masadan biri:
— “Afiyet olsun hemşerim.”
— Ben: “Hemşerilik biraz erken olmadı mı?”
İç ses: “Sen artık bu coğrafyanın yemek sınavını geçtin.”
Madımak: Adını duyunca bile ‘bu ne acaba’ dedirten şey
Sivas’ın en ünlü şeyleri arasında madımak da var. Ama İzmir’den bakınca ilk tepki genelde şu oluyor:
— “Madımak mı? O bir oyun karakteri mi?”
Sonra öğreniyorsun ki aslında bir yemek.
Ve burada İzmirli refleksi devreye giriyor:
“Yeşil bir şey… ama sebze mi ot mu? Neden bu kadar önemli?”
Ama tadınca olay değişiyor. Çünkü Sivas mutfağı sana şunu öğretiyor:
“Basit görünen şeyler bazen en derin deneyimdir.”
İç ses:
“Bunu hayat dersine nasıl bağladın yine?”
Sivas’ın soğuğu: Bir kültür öğesi
Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? sorusuna verilen gizli cevaplardan biri de aslında “soğuk”.
Bak İzmir’de insanlar “üşüdüm” deyince mont giyer. Sivas’ta “üşüdüm” demek muhtemelen bir felsefe konusu.
Bir arkadaşım Sivas’a gitmişti, döndüğünde şöyle dedi:
— “Orada hava sana karakter kazandırıyor.”
— Ben: “Hava mı terapi veriyor?”
— O: “Hayır, direkt disiplin veriyor.”
İç ses: “İzmir’de klima bozulunca drama çıkarıyorsun, adamlar orada hayatta kalma modunda.”
Soğuğun insan psikolojisine etkisi
Sivas soğuğu şöyle bir şey:
Dışarı çıkıyorsun, telefon bile “ben kapandım” diyor.
İnsanlar sabah kalkınca:
— “Bugün çıkmasak mı?”
Ama sonra hayat:
— “Çıkacaksın.”
Kültür, tarih ve o “ben buradayım” hissi
Sivas sadece yemek ve hayvanlardan ibaret değil. Tarihi yapılar, köprüler, camiler… Her biri “ben buradayım ve bin yıldır buradayım” diyor.
İzmir’de ise daha çok:
“Ben buradayım, ama biraz sonra yıkılıp yerine kafe açılabilir.”
Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? diye düşününce aslında tek bir şey yok. Şehir bir bütün olarak “ağır ama sağlam” bir karaktere sahip.
İzmirli bir gencin Sivas ile yüzleşmesi
Bir gün arkadaş ortamında Sivas konusu açıldı.
Ben:
— “Sivas denince aklıma Kangal geliyor.”
Arkadaş:
— “Sadece o mu?”
Ben:
— “Bir de et… çok et.”
İç ses:
— “Coğrafya bilgini geliştirmelisin.”
Sonra biri dedi ki:
— “Sivas aslında Türkiye’nin tam ortası gibi.”
Ve o an düşündüm.
İzmir batıysa, Sivas bir tür “denge noktası”. Bir taraf deniz, bir taraf bozkır.
İnsan gibi aslında.
Kontrastın komik hali
İzmir:
— “Deniz kenarında kahve içelim mi?”
Sivas:
— “Önce hayatta kalalım mı?”
İzmir:
— “Rüzgar çok esti.”
Sivas:
— “Bu rüzgar değil, karakter eğitimi.”
Umarız “San Sebastian Sivas tatlısı mı” ile ilgili aklınızdaki sorulara yanıt bulabildik. Eklektika ekibinden sevgilerle!
Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? sorusunun gerçek cevabı
Bütün bu deneyimlerden sonra şunu anlıyorsun:
Sivas’ın tek bir şeyi yok.
Kangal köpeği var, Sivas kebabı var, madımak var, soğuk var, tarih var, taş gibi bir şehir karakteri var.
Ama en önemlisi şu:
Sivas bir “hissetme” şehri.
Oraya gittiğinde sadece geziyor olmuyorsun, biraz da değişiyorsun.
Kendi iç sesimle final hesaplaşma
Ben:
— “Tamam, Sivas’ı çözdüm galiba.”
İç ses:
— “Hayır çözmedin, sadece yüzeyini gördün.”
Ben:
— “Ama kebap yedim.”
İç ses:
— “O başlangıç seviyesi.”
Son bir İzmirli itirafı
İzmir’de denize karşı otururken bazen düşünüyorum:
“Sivas’ta şu an insanlar ne yapıyor?”
Sonra aklıma geliyor:
Muhtemelen bizden çok daha az dramatik şekilde hayatlarını yaşıyorlar.
Ve belki de bu yüzden Sivas’ın en ünlü şeyi nedir? sorusunun cevabı aslında çok basit değil:
Bir şehir düşün… hem sert hem sade, hem eski hem güçlü, hem sessiz hem etkileyici.
İşte orası Sivas.
Daha Fazlası İçin: Kenef Arapça mı ?